14th Pantomime in Bangkok: ละครใบ้ในกรุงเทพฯ ครั้งที่ 14 (หลายคณะ/ หอประชุมเมืองไทยประกันชีวิต)

943058_654741561219124_292679066_n

นานๆดูละครใบ้ทีนึงก็ดีเหมือนกัน ครั้งนี้ได้ครบรสดีด้วย หลากหลายดีแถมยังก่อให้เกิดคำถามให้ไปคิดหาข้อมูลต่อยอดได้อีก อิ่มเอมดีๆ ไล่เรียงตามการแสดงตามนี้:

CRU CRU Cirque: กลุ่มละครใบ้ 3 คนจากญี่ปุ่นที่เน้นการแสดงแบบละครสัตว์ โชว์ความสามารถมากกว่าการเล่าเรื่อง ในแง่ของการเป็นโชว์เปิดงานก็ถือว่าโอเคอยู่ แต่ก็ไม่ได้มีอะไรติดหัวหลังดูจบเท่าไหร่นอกจาก เออ! มึงเก่งดี

KO JEA-KYOUNG: เป็นโชว์ที่ชอบที่สุดของงานนี้อันว่าด้วยชายที่ตื่นจากฝันแล้วพบว่ามีเส้นผมงอกขึ้นมาจากทุกส่วนในร่างกาย คือจากการที่ได้ดูละครใบ้ส่วนใหญ่ของเรามักจะพบกับแนวเรื่องที่ไม่ขำขันก็ดร่าม่าน้ำตารินซะเป็นส่วนใหญ่ พอมาเจองานที่มันแลดูเซอร์ๆและหลอนๆแบบนี้มันเลยเซอร์ไพร์สมาก กอปรกับด้วยรูปลักษณ์หน้าตาและบุคลิกของศิลปินด้วยมันเลยยิ่งขับความเหวอหลอนเข้าไปอีก แน่นอนการเคลื่อนไหวร่างกายในตอนนี้ถือได้ว่าสุดยอดมากๆ

KAZUKI YANO: คนไทยคงคุ้นเคยดีกับนักแสดงผุ้นี้ดีแต่เรากลับเพิ่งเคยได้ดูเขาแสดงละครใบ้เป็นครั้งแรกซึ่งก็ต้องยอมรับว่า ตลกครับ ตลกจริงๆ ตลกฉิบหาย เรื่องของซามูไร BTS กับซามูไร Subway ที่ทำเราขำในเกือบทุกวินาที

BABYMIME: คงไม่ต้องเกริ่นอะไรกับกลุ่มละครใบ้ของไทยกลุ่มนี้ ครั้งนี้พวกเขาเอาเรื่อง “ใจยักษ์” ของพวกเขาเองมาต่อยอด เล่าเรื่องของยักษ์ในบริบทต่างๆโดยเพิ่ม แจ็คผู้ฆ่ายักษ์ และนางผีเสื้อสมุทรเข้ามาโดยที่ยักษ์ตัวท้ายนั้นออกมาร้องเพลงวินนี่ ฮู๊สตัน แบบฟินมหาฟิน!!!!!

KANIKAMA (KOJIMAYA MANSUKE & HONDA AIYA): ละครของกลุ่มนี้น่าสนใจสำหรับเรามากๆ มันว่าด้วยเรื่องของการทำฮาราคีรีที่เราเชื่อเสมอมาว่าเป็นพิธีกรรมศักสิทธิ์ แต่ในการแสดงนี้(ด้วยคนญี่ปุ่นเอง)กลับกลายเป็นเหตุการณ์ตลกๆไปมันเลยทำให้เราสงสัยไปในสองมิติ หนึ่งคืออะไรทำให้เรารู้สึกว่าความตายแบบนี้มันศักสิทธิ์เกินกว่าที่จะนำมาเล่นตลก? สองคือคนญี่ปุ่นมองความตายในแง่มุมไหนกันบ้าง? คำตอบของคำถามแรกอาจคือการที่เรานำแนวความคิดที่ถูกหล่อหลอมและขัดเกลามาตลอดการใช้ชีวิตของเราเอง(แบบไทยพุทธ)ไปจับแทนบริบทจริงๆของมันเอง การได้เห็นการล้อเล้นกับความตายแบบนี้มันเลยทำให้คิดถึงความเชื่อและแนวคิดทางศาสนาของเราเองในอีกมุมมองหนึ่ง ส่วนคำถามที่สองนี่คงต้องไปศึกษาดูอีกทีกับประเทศที่ข้องเกี่ยวกับเรื่องราวความตายเป็นสรณะ กำลังคิดอยู่ว่ามีหนังญี่ปุ่นเรื่องไหนบ้างที่มันล้อเล้นกับความตายให้มันกลายเป็นเรื่องตลกโปกฮาแบบนี้บ้าง? (ไม่ใช่เพื่วิภากษ์สังคมอย่าง Sucide Club หรือสวยงามแบบ Departures)

ส่วนตัวการแสดงนั้น เราชอบมากๆกับความเข้าขาของทั้งคู่พร้อมกับการแสดงหน้าตายที่ทำให้เรานึกไปถึงหน้า ทาเคชิ คิทาโน่

GURI GURI GIRLS (HATORI HISAYO): คุณป้าหน้ากากซิ้ม เล่าเรื่องเด็กน้อยกลางสายฝนประกอบเพลง Singin’ in the Rain น่ารักเริงร่าดี (แต่เอาจริงๆชอบหน้าป้าแกตอนไม่ใส่หน้ากากมากกว่านะ 555)

YAMADA TOUSHI: เป็นโชว์ที่ดราม่าที่สุดว่าด้วยเรื่องราวความสัมพันธ์พ่อ-ลูกกับเหล้าสาเก ส่วนตัวเราเฉยๆกับตัวเรื่องแต่ทึ่งกับความสามารถของศิลปินในการรับบทของตัวละครทั้งสองตัว (ที่ยังจำแนกเรื่องช่วงวัยไปอีก) โดยเฉพาะแววตาที่ในฉากหนึ่งเป็นคนแก่ชราโรยราแต่เมื่อหมุนตัวกลายเป็นอีกตัวละครหนึ่งที่มาพร้อมแววตาหม่นเศร้าน้ำตาซึม ไม่รู้ทำได้ยังไง สุดยอดมาก

5/5

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s